HET FORT VAN SJAKOO - INTERNATIONAL BOOKSHOP
| SEARCH | ORDER | NEW BOOKS | HOME | ABOUT US |

From: "group b" <group_b@jazzandjava.com>
To: binnenstad@woningbedrif-amsterdam.nl
Subject: jodenbreestraat 24
Date sent: Thu, 6 Sep 2001

Woningbedrijf Amsterdam
Postbus 94278
1090 GG Amsterdam

group_B
c/o M. v. B. Bastiaansestraat 44
1054 SP Amsterdam
group_b@jazzandjava.com

Amsterdam 6.9.2001

Open brief aan het Woningbedrijf Amsterdam

Geachte dames en heren van het Woningbedrijf

U bent van plan de huur voor het pand Jodenbreestraat 24 waar ondermeer de niet-comerciële boekwinkel "Het Fort van Sjakoo" en de computerwerkplaats ASCII gevestigt zijn van 580 gulden huur per maand tot 5100 gulden per maand te verhogen.

U vindt dat een "redelijk voorstel". Omstreeks de kraak van het pand in 1975 zag het centrum van Amsterdam er nog een stuk anders uit. Veel panden stonden leeg en "economisch zwakke" bewoners bevolkten het centrum. Alhoewel men de binnenstad nogal aan het verval over liet vond een diversiteit aan laagdrempelige initiatieven daar hun plek.

De grondprijzen waren destijds een veelvoud lager. De krakers hebben het voor sloop bestemde pand gered, bewoonbaar gemaakt en de boekwinkel gevestigd.

In 1989 kocht de gemeente het pand voor een lage prijs en verhuurde het aan de bewoners en de boekwinkel. Uw argument is dat U gedwongen bent de huur van bedrijfsruimtes tot een duidelijk hoger niveau op te voeren om aan de andere kant sociale woningen te kunnen realiseren. Los van het feit dat het handje vol niet-comerciële projecten die in uw ruimtes gevestigd zijn daar toch geen wezenlijke bijdrage aan zou leveren, een feit dat andere motieven doet vermoeden, vinden wij een aparte huurcategorie voor zulk soort projecten absoluut noodzakelijk.

Men heeft het graag over de "dynamiek van de stad" en andere eufemismen die het er op doen lijken dat de huurverhogingen als een vanzelfsprekend "natuurlijk proces" uit de in zich coherente economische mechanismen "voortvloeien". Het gaat om een poging tot zelflegitimering van een abstracte logica die niet in sociale realiteiten is ingebed maar economische winst vooropstelt. De protagonisten en profiteuren van deze logica verzorgen meteen ook de neo-liberalistische terminus die zowel de populaire diskurs domineert als het imaginaire vermogen beperkt en het in zich zelf gesloten, zich zelf instandhoudende construct de schijn van holistische rationaliteit geeft. Door deze dominante verzakelijkte terminus wordt het realiteitsmonopolie bezet gehouden.

Ook het woningbedrijf met zijn in wezen "goede bedoelingen" kan zich aan deze "dynamiek" niet meer ontrekken door de "economische waarheid" te negeren: Het inmiddels geprivatiseerde Woningbedrijf kan natuurlijk conform haar doelstelling van winst en economische effectiviteit haar bedrijfsruimtes niet ver onder het marktniveau verhuren. U vertolkt zich als ondergeschikt aan een marktlogica die U ter gelijke tijd mede in stand houdt. Middels het beroep op deze vermeende ondergeschiktheid worden de relaties onpersoonlijk en het toewijzen van bestaande individuele verantwoordelijkheid bemoeilijkt. Wij begrijpen dat U, dames en heren van het woningbedrijf, aan marktautomatismen bent onderworpen en dus maar beperkt in staat bent autonoom besluit te vormen.

En toch bent u, als woningbedrijf, protagonist van deze logica door in uw functie als prive aanbieder van huurruimtes de socio-economische hegemonie over uw ruimtes uit te oefenen en dus de maat van wat erin gebeurd bepaald. Feitelijk was de privatisering van het Woningbedrijf en daarmee de quasi-verheffing van de marktlogica tot dogma een bewuste keuze.

Toch sluit dit zelfs nu (een ander feit) het beoordelen van een geval in zijn individueele samenhang (ideële doelstelling, maatschappelijke waarde, geschiedenis van het pand) niet uitsluit. Als deze samenhang niet wordt overwogen en dus het woningbedrijf haar taak schijnheilig heel nauw als ruimte verhuren en expanderen defineert, maar door haar beleid wel stadspolitiek maakt, moet er sprake zijn van een gevaarlijk bureaukratisme dat niet langer sensibel is voor sociale ontwikkelingen.

Wij eisen dat U uw reeël bestaande maatschappelijke verantwoording erkent! De privatisering van het grondbedrijf en het daaruit voortkomende verdwijnen van ruimte voor niet-comerciële ondernemingen is onderdeel van de algemeene comercialisering van Amsterdam. In het pand dat trouwens oorspronkelijk door het initiatief van de krakers in U bezit is gekomen hoort volgens u een economisch efficientere zaak gevestigd te zijn. De van het Amsterdamse toerisme afhankelijke bedrijfstakken leven tot op zekere hoogte van het Amsterdam=tolerant=divers=leuk- imago. Deze diversiteit wordt in toenemende maate puur spreekwoordelijk maar zeker niet substantieler.

Domineeren doen ketens die overal ter wereld in de winkelstraten te vinden zijn, touristen-het-geld-uit-de-zak-trek-nep horeca en dure boetiken, ondernemingen die allemaal in staat zijn de hoge huurprijzen te betalen. Wie niet in deze kategorie past kan in de binnenstad geen ruimte meer vinden. U vind dan ook dat het Fort van Sjakoo op een ondermer door de bouw van winkelketens en een touristisch pretparkje in de "opgewaardeerde straat" tot "A-Lokatie" verheven plek niets meer te zoeken heeft. Dit desastreuse proces kent al te veel voorbeelden en is overduidelijk voor wie wil zien.

De sociaal-maatschappelijke waarden worden met toenemende zelfverzekerdheid aan de economische waarde ondergeschikt. Wij vinden echter een grondige redefinering van waarde en de nodige maatregelen die hieraan beantwoorden een noodzakelijkheid. Het wordt hoogste tijd om deze rangschikking op zijn kop te stellen wil men de toenemende homogenisering nog voorkomen.

Het woningbedrijf heeft directe verantwoordelijkheid bij het ondemokratische proces van het creeren van een monocultuur. Deze verantwoordelijk te erkennen zou ondermeer de invoering van een aparte huurkategorie voor idieële niet-comercieële projecten betekenen. Dit noemen wij een redelijk voorstel.

Met vriendelijke groet,

Group_B