Charley Toorop (1891-1955) is een van de opvallendste en indrukwekkendste kunstenaars uit de eerste helft van de twintigste eeuw. Ze ging met hart en ziel op in haar schilderijen en combineerde haar werk met een al even bewogen privéleven. Toorop was moeder van drie kinderen, had vele hartstochtelijke affaires en was bevriend met sleutelfiguren uit de kunst en literatuur van het interbellum. De schilderijen van Charley Toorop zijn radicaal persoonlijk. Getekend door jeugdtrauma’s zocht ze haar waarheid in de verf. Haar schilderijen zijn geen realistische voorstellingen, maar dromen en visioenen: beelden vol emotionele lading, ongewone intensiteit en onverbloemde scherpte van waarneming. Charley Toorop. Een schildersleven is een monument voor een vrouw die met haar volledige wezen schilderde. De kunstenares komt naar voren als de sterke, onafhankelijke vrouw die ze graag aan de buitenwereld toonde, maar het wordt ook duidelijk hoeveel twijfel, verwarring en zelfkwelling daarachter schuilgingen. Die strijd tekende haar leven én haar werk. Ook aandacht voor een hele reeks partners waaronder Henk Fernhout, Arthur Lehning. Ook haar kinderen Eddy Fernhout (schilder), John Fernhout (filmer die veel samenwerkte met Joris Ivens) en Annetje komen aan bod. Interessant zijn ook alle contacten die Toorop onderhield met veel latere bekende namen uit de kunstwereld. De moeizame relatie met haar narcistische, katholiek dweepzieke en Mussolini bewonderende vader was een voorbode voor de moeizame relatie die ze later zelf met veel mannen zou hebben. Mannen die vaak uit haar zak leefden, verwachtten dat zij hen diende (in het huishouden, bij hun bezigheden en op seksueel vlak). Ze pendelde tussen afstoten en jaloezie gecombineerd met dwangmatig gedrag. De partners lieten zich ook niet van hun beste kant zien: agressie, geheimgehouden verhoudingen. Kortom een turbulent leven met veel ups and downs en een kunstenares die zeer goed wist wat ze wou in het leven en daarvoor vocht, maar ook in hoge mate wispelturig kon zijn.