Arturo Barea wordt in 1897 in Badajoz geboren, maar al gauw daarna komt zijn vader te overlijden, waarna zijn moeder met haar vier kleine kinderen naar Madrid verhuist. Na een paar baantjes, waarin hij veel reist en internationale ervaring opdoet, begint hij op 18-jarige leeftijd, dankzij een erfenis van zijn inmiddels overleden oom, een klein bedrijfje, maar dat mislukt, waarna hij een administratief baantje neemt. In 1920 gaat hij bij het leger en wordt gelegerd in Spaanse protectoraat Marokko, waar dan al even de Rifoorlog gaande is. Daar schopt hij het tot ser­geant en is hij getuige van een volstrekt nutteloze koloniale oorlog, waar onrecht, geweld en machtsmisbruik aan de orde van de dag zijn. In 1946 verschijnt ‘De slag’, in het Engels en vertaald door Ilsa, en wordt onmiddellijk binnengehaald als “één van de grootste autobiografieën van de twintigste eeuw.” Het boek wordt geroemd om zijn onopgesmukte stijl, bijna fotografische beschrijvingen, compromisloze eerlijkheid en afwezigheid van bitterheid. George Orwell was een bewonderaar, evenals Gabriel García Márquez die het een van de beste boeken over de burgeroorlog noemde. Pas in 1978, na de dood van Franco, verscheen het boek voor het eerst in het Spaans. Met een nawoord van Hub Hermans, bevlogen hispanoloog met een grote belangstelling voor de Spaanse Burgeroorlog, die decennia doceerde aan de Universiteit te Groningen.