Voordat ‘Im Westen nichts Neues’ (1929) van Erich Maria Remarque verscheen, was ‘Menschen im Krieg’ het internationaal bekendste Duitstalige anti-oorlogsboek.
In Andreas Latzko’s meest succesvolle boek is de grimas van de oorlog onverbloemd en onverhuld zichtbaar. De bundel verhalen over leven en dood aan het Isonzo-front, voor het eerst gepubliceerd in 1917, is in meer dan dertig talen vertaald. Andreas Latzko gebruikt niet alleen zijn krachtige pen, maar ook zijn eigen ervaringen om verschillende standpunten over de oorlog weer te geven. Hij beschrijft via zijn personages de verschrikkingen van oorlog, de blijvende gevolgen, moraliteit en ethiek. Over bewustzijn en duistere instincten. Over kwellingen en overgeleverd zijn aan de verschrikkingen van oorlog. ‘Degenen die zijn ontsnapt, moeten de rest van hun leven lijden onder hun fysieke en mentale verwondingen.’