‘Het is pijnlijk een Rus te zijn.’ Zo begint dissident Michaïl Sjisjkin, zoon van een Oekraïense moeder en een Russische vader, het boek dat hij moest schrijven toen de oorlog aan Oekraïne verklaard werd. Behalve zijn land lijken hem nu ook de taal en de literatuur te zijn afgepakt. Op inzichtelijke wijze legt hij de wortels bloot van de problemen die Rusland al van oudsher kent. Bevlogen speculeert hij over ‘zijn Rusland’, waar het deel van het volk dat voor democratische waarden is het voor het zeggen krijgt. De vraag is: zit Rusland in een vicieuze cirkel van dictatuur en revolutie, of zal het een uitweg uit die geschiedenis weten te vinden?